“Wanneer gaan jullie er wonen?” Twee vragende ogen kijken mij afwachtend aan. Ik zucht. Als ik een euro kreeg voor elke keer dat iemand mij deze vraag stelde, dan was die verbouwing nu al af geweest. Zie je, ik zou graag een verhuisdatum willen noemen, maar ervaring leert dat ik dit beter niet kan doen. Het loopt namelijk altijd uit.

2,5 jaar geleden begon ik vol goede moed aan dit grote project. Ik had geen ervaring met verbouwen en wist dus niet hoeveel tijd sommige klussen vergden, maar dat weerhield mij niet om een strakke planning te maken. Binnen een jaar zouden wij er wonen, let maar op! Het hele huis isoleren? Dat doen we in twee dagen! Alle kozijnen en deuren van vier lagen verf voorzien? Moet lukken in één week tijd toch? Niet alleen ontzettend ambitieus, maar ook heel erg onhaalbaar als je allebei fulltime werkt. Uit budget overwegingen proberen we namelijk zo veel mogelijk zelf te doen. Met als gevolg dat ik 20 to do’s had opgeschreven en aan het einde van de week er net aan acht kon afstrepen. Niet echt goed voor de motivatie.

"Een verbouwing is het beste te vergelijken met een ui"

Daar komt bij dat ons huis een mind of his own heeft. Wil ik beginnen met leggen van de houten vloer, gooit hij er schuine fundering tegenaan. Of ik deze eerst even wil egaliseren? Is de muur net mooi gestukt, dan lacht hij vrolijk de scheuren in het plafond. En ik lach maar met hem mee, want dat is het enige wat je kunt doen om met deze hobbels in de weg om te gaan. Een verbouwing is dan ook het beste te vergelijken met een ui. Je pelt één laag weg en een ander komt tevoorschijn. Het meeste werk bevindt zich achter de muren en dat besefte ik als verbouwgroentje niet. 

 En dan stoot je een pot verf om tegen je nieuwe raam...

Naast een puberaal huis kregen we ook te maken met invloed van buitenaf die de planning in de war gooide. Van een stukadoor die één dag voor de klus met een blindedarmontsteking in het ziekenhuis wordt opgenomen tot een woonkamerraam die tot twee keer aan toe met productiefout werd geleverd. En als het goede raam eindelijk wordt geleverd, weet ik het voor elkaar te krijgen om er verf overheen te morsen.  Je hoort het; hoe goed je planning ook is, er komt altijd wel iets tussen. Mijn ervaring? Just go with the flow. Best lastig voor een control freak als ik. Maar ook ik leer dingen wat meer uit handen te geven en vaker om hulp te vragen bij vrienden. Goed voor het sociale leven en de vele handen maken weer licht werk. 

“Nou? Zijn jullie al bijna klaar met de verbouwing?” Ik schrik op uit mijn gepeins. De twee ogen kijken mij nog steeds vragend aan. Ik glimlach en antwoord: “Dat ligt eraan, wat zijn jouw plannen voor het weekend?”  

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Voorkomen dat je elke keer je verhuisdatum moet verschuiven? In het blog Verbouwen zonder stress lees je alles over het maken van een realistische planning.